Bill Cosby: "Zet in op passie voor zwarte kinderen"

5 juni 2005    Lees de reacties   

Bill Cosby, een ook in Nederland bekende TV-ster, trekt volle zalen waarin hij zwarte ouders aanspreekt op hun vaak gebrekkige opvoedingsstijl. Daar ligt volgens Cosby de wortel van hardnekkige achterstanden van nog veel zwarte kinderen in de Amerikaanse samenleving. In het in de VS verschijnende City Journal beschrijft Kay S. Hymowitz, senior fellow van het New Yorkse Manhatten Instituut en auteur van boeken en artikelen over moderne opvoedingsperikelen, Cosby’s optredens:

“In January, almost 2,000 people jammed the auditorium at Wayne County Community College in Detroit in order to hear Bill Cosby yell at them—there’s really no other way to put it—for being bad parents. That was after a crowd had already filled a hall in Newark. And another in Springfield, Massachusetts. And another in Milwaukee. And yet another in Atlanta. Had Cosby not gone into quarantine as the result of sexual-abuse charges that prosecutors say they are no longer pursuing, there’s no question that thousands more poor black parents would have come to town-hall meetings, asking the comedian-activist to harangue them, too. They would have waited in line to hear Cosby say the same sort of thing he said in front of the NAACP on the 50th anniversary of the Supreme Court’s Brown decision last May when he started his crusade: “The lower economic people are not holding up their end of the deal. These people are not parenting!” Or the litany he presented in a Paula Zahn interview: “You got to straighten up your house! Straighten up your apartment! Straighten up your child!” Wearing a sweatshirt with the motto “Parent Power!” he doubtless would have blasted the “poverty pimps and victim pimps” who blame their children’s plight on racial injustice. “Proper education has to begin at home. . . . We don’t need another federal commission to study the problem. . . . What we need now is parents sitting down with children, overseeing homework, sending children off to school in the morning, well fed, rested, and ready to learn.””

Zet in op passie en geef vertrouwen

Om vanuit een achterstandspositie het beste uit kinderen te halen, is ambitie nodig en geloof in een betere toekomst, zo al niet voor de ouders zelf, dan wel voor de kinderen. Maar ouders moeten daarin ook geprikkeld en gesteund worden door overheden, scholen en opvoedinstituten. Ouders worden als onbekwame opvoeders bestookt met kennis en methodes. Die duwen hen in de richting van een ‘procedurele opvoeding’: checklijsten van te ondernemen activiteiten, – procedural parenting.

Waar echter de passie ontbreekt, stelt Hymowitz, ontaardt de opvoeding in het afwikkelen van procedures die alles behalve gericht zijn op het ontwikkelen van de eigen persoonlijkheid van kinderen. In plaats van ouders als doelwit te zien van een aantal bij te brengen gedragstechnieken, moeten zij worden benaderd als mensen met een vrije geest, een wereldvisie en waarden en normen. Hymowitz:

“But it should be clear by now that being a middle-class —or an upwardly mobile immigrant— mother or father does not mean simply performing a checklist of proper behaviors. It does not mean merely following procedures. It means believing on some intuitive level in the Mission and its larger framework of personal growth and fulfillment. In the case of poor parents, that means having an imagination of a better life, if not for you, then for your kids. That’s what makes the difference.”

– - –

Hymowotz schreef in 2003 Liberation’s Children, een analyse van de moderne leegheid waarin kinderen opgroeien.