Liefde op maat

20 juni 2005    Lees de reacties   

Op dinsdagavond 14 juni 2005 debatteren Turkse en Marokkaanse jongeren over de vraag, hoe het komt dat zoveel van hen nog steeds hun bruid of bruidegom uit het land van hun ouders halen. Waarom blijft het trouwen met iemand uit het land van herkomst zo populair?

Volgens het SISWO is driekwart van de Turken en Marokkanen in Nederland getrouwd met een partner die hij of zij uit Turkije of Marokko liet overkomen.

Naarmate migranten zich meer aanpassen aan en wortelen in de samenleving waar zij zich vestigen, zou de partnerkeuze zich als vanzelf meer moeten richten op het nieuwe land. Dat nog steeds zoveel Turkse en Marokkaanse jongeren hun bruid en bruidegom uit het land van hun ouders halen, wekt verbazing en bezorgdheid. Gezinsvormende migratie is een probleem als dat leidt tot een voortdurende instroom van migranten met dezelfde aanpassingsproblemen als de voormalige gastarbeiders. Want dan staat niet alleen de integratie van de nieuwkomer zelf maar ook die van de kinderen op het spel. Ook belangenorganisaties van Turken en Marokkanen in Nederland hebben problemen met de populariteit van deze huwelijken. Zij zien de voortdurende instroom van nieuwkomers als rem op de sociale mobiliteit van hun achterban. Sterckx en Bouw gingen na wat er schuil gaat achter het transnationaal trouwen. Waarom komen jonge Turken en Marokkanen op zoek naar een levenspartner tot nu toe vaker uit in het land van herkomst dan in Nederland? Hoe verloopt het proces van partnerkeuze, welke ontwikkelingen zijn daarin te ontdekken en welke factoren hebben daarop invloed? Zij ontrafelen dat complexe proces, komen tot een typologie van huwelijken en signaleren de trends.

De Turkse moskeekoepel Milli Görüş-Nederland en haar Marokaanse tegenhangers de moslimorganisatie UMMON en de moskeeorganisatie UMMAO hebben opdracht gegeven voor dit onderzoek aan SISWO/Social Policy Research. Socioloog Leen Sterckx en antropoloog Carolien Bouw voerden het onderzoek uit.