Jonge vaders van Chinese, Creools-Surinaamse en Marokkaanse afkomst: minder patriarch, meer kameraad

7 juni 2005    Lees de reacties   

Jonge vaders van Chinese, Creools-Surinaamse en Marokkaanse afkomst willen een actievere rol vervullen in de opvoeding, meer betrokken zijn bij hun kinderen en meer tijd met ze doorbrengen. Uit het verslag Diversiteit in vaderschap rijst een beeld op van een lossere, minder afstandelijke en autoritaire opvoedingsstijl dan hun eigen vaders hanteerden. Onderzoekers van het Verwey-Jonker Instituut gingen na hoe de jongere generatie vaders in migrantengezinnen hun kinderen opvoeden.

De opvoeding in deze etnische groepen schuift volgens de onderzoekers op naar “het dominante westerse model”, zonder dat evenwel te willen copiëren:

”’De’ Nederlandse opvoeding geldt als te respectloos en over-assertief.”

Het bij uitgeverij Van Gorcum verschenen verslag analyseert ook de belemmeringen op de weg naar een volwaardig vaderschap, zoals ”...de werkdruk bij de Chinezen, opvattingen over mannelijkheid bij de Creoolse Surinamers en Marokkanen.” De hoofdstuk-titels van het rapport typeren de verschillen tussen de groepen als volgt:

-> Chinese vaders: opvoeden tussen de bedrijven door
-> Creools-Surinaamse vaders: vaderen in en buiten het gezin
-> Marokkaanse vaders: van patriarchen naar betrokken paternalisten

De onderzoekers:

“Voor Marokkaanse vaders blijkt de rol van hoofdkostwinner het meest vanzelfsprekend. Zij dragen minder bij aan gezinstaken dan de Chinese en Creoolse (inwonende) vaders. Als opvoeders staan de Creoolse vaders het dichtst bij hun kinderen – als zij betrokken zijn. De betrokkenheid van Chinese en Marokkaanse vaders uit zich meer in hun optreden als moreel leidsman van het gezin. Binnen de drie etnische groepen is de diversiteit in vaderschapsrollen echter vaak even groot als tussen de groepen. De hoger opgeleiden en de vaders van de jongere generatie stellen zich doorgaans actiever en opener op.
Met Nederlandse vaders hebben de allochtone vaders gemeen dat zij graag meer tijd en aandacht aan hun kinderen besteden dan zij nu doen. Wat hen belemmert loopt daarbij uiteen: de Chinezen speelt vooral de hoge werkdruk parten, bij de Creolen en Marokkanen is het de cultuur van mannelijkheid en de neiging van vrouwen om de regie te behouden.”

Ook de vasthoudendheid waarmee moeders de regie willen blijven voeren, blijkt een belemmering in de ontplooiing van de vaderrol. Veel vaders hebben behoefte aan kennis en steun bij opvoedingsproblemen, bijvoorbeeld via gespreksgroepen, opvoedtelefoon, intermediairs of pedagogische programma’s op de televisie.