Klagen over de grens (1)

20 maart 2005    Lees de reacties   

Case 1

Chicago Tribune van 14 maart 2005 laat Ahmed Larouz aan het woord: een 33-jarige Marokkaanse immigrant. Larouz leidt het succesvolle adviesbureau Mex-it, gespecialiseerd in diversiteitsmanagement. Toch toont hij zich miskend:

I feel Dutch. I want to be part of this country … but people look at you, and when you’re black, and your name is Ahmed, and you’re Muslim, they want to know how come you think you’re Dutch.

Larouz is ook voorzitter van Tans. Deze zelf verklaarde multiculturele organisatie, gesponsord door Nederlandse financiers, bestaat nagenoeg uitsluitend uit hogeropgeleide Marokkanen en richt zich op het behartigen van specifiek-Marokkaanse belangen. Op 31 maart a.s. organiseert Tans een debat met als inzet de aparte positie van allochtonen in de politiek:

Op welke wijze (kunnen) de maatschappelijke en politieke behoeften van allochtonen het best gerealiseerd worden.

Mensen die zich profileren langs etnische lijnen, komt het goed uit zich te beroepen op een status van niet-geaccepteerde Nederlander.

Case 2

Op het webportaal Islam Online van 15 maart 2005 haalt de advocate van Turkse afkomst Famille Arslan stevig uit naar Nederland:

Dutch media and authorities suffer from political schizophrenia as they do not practice what they preach. Day in and day out, they parrott about the alleged oppression of women under Islam, and in the same breath they oppress Muslim women in the labor market, universities and public life.

Enigszins in strijd hiermee wijst Arslan op de vele hijab-dragende vrouwen die een succesvolle carriere opbouwen. Famille zelf werkt ongehinderd met hoofddoek bij een bekend bedrijf. Mogelijk doelt Arslan met onderdrukking van de overheid op haar verloren strijd voor de Commissie voor Gelijke Behandeling. Die gaf een ROC in Amsterdam gelijk nadat het drie tienermeisjes, die plots van top tot teen gesluierd les wilden volgen, uiteindelijk van school had geweerd.