Interculturele Communicatie

24 maart 2003    Lees de reacties   

“Kennis over culturele waarden en normen verbreedt de kijk op de wereld, maar leidt nog niet tot een verbeterde interculturele communicatie.” Die constatering vormde voor Evelien van Asperen, in het dagelijks leven werkzaam bij PHAROS, Kenniscentrum Vluchtelingen en Gezondheid, het vertrekpunt voor haar promotie-onderzoek. Het debat in Nederland over de (gevolgen van) immigratie, slingert heen en weer tussen een mono-cultureel uitgangspunt, dat van aanpassing van de nieuwkomers uitgaat, tot een relativistische opvatting, die de gelijkwaardigheid van waardensystemen benadrukt.

In haar in februari 2003 verschenen proefschrift Interculturele Communicatie en Ideologie (pdf-samenvatting) inventariseert Van Asperen allereerst de gangbare theorieën en de oorzaken waardoor communicatie in een interculturele setting vaak blijkt mis te lopen. Vervolgens zet ze zich aan de ontwikkeling van een alternatieve kijk. De multiculturele ontwikkeling van Nederland vraagt niet om vermijding van elkaars achtergronden, maar noopt juist tot interactie. Daarbij zou het concept van de dialoog centraal kunnen staan, omdat die wederkerig van aard is. Die dialoog moet dan wel aan enkele eisen voldoen opdat de gemeenschappelijkheid boven water kan komen drijven. In Van Asperen’s woorden leidt dat tot een wereldbeeld van “elkaar overlappende netwerken, met communicerende mensen, die vorm geven aan de wereld.”

^{Lees ook Weg met de angst om te discrimineren (Univers, 27 februari 2003).}