FEBRUARI 2012

24 februari 2012    Lees de reacties   

Multiculturalisme verklaard door Andrew Klavan

^{25 februari 2012}

Nee, niet de creatie van Koot en Bie, maar deze Klavan is ook niet gespeend van humor, al valt die vast niet bij iedereen in goede aarde.

“Why does the left expect us to tolerate intolerant cultures like that of Iran? Will moral relativism be the end of our culture? Find out as Andrew Klavan explains the dangers of multiculturalism.”

Verontwaardiging in Afghanistan over verbrande korans

^{23 februari 2012}

Excuses van president Obama voor het onbedoeld verbranden van een stapel korans ten spijt, gaan in Afghanistan protesten onverminderd door. Het vaak gepropageerde beginsel dat de islam fervent tégen racisme is, gaat voor de gelegenheid zelf op de brandstapel.

^{(Via: Tarek Fatah)}

De Amerikaanse conservatieve activiste Kira Davis vindt nog meer redenen voor ‘excuses’ aan de Afghaanse president Karzai:

Duitse advocate zegt haar Turkse nationaliteit op

^{20 februari 2012}

De bekende Turks-Duitse advocate en mensenrechtenactiviste Seyran Ateş levert haar Turkse paspoort in, zo maakt zij kenbaar in een open brief in Die Zeit:

“Door afstand te doen van het Turkse paspoort, kies ik niet tegen Turkije en vóór Duitsland. Ik kies wel voor een bepaalde politiek, voor een samenleving, voor een rechtsstaat, voor een geweldsmonopolie, voor een graad van democratie en van gelijkberechtiging van mannen en vrouwen, voor een vrije omgang met religie en ook voor een graad van persoonlijke vrijheid die mij gegund wordt. Want als mij in Turkije iets overkomt, kan ik van de Duitse diplomatie geen hulp verwachten zolang ik over de dubbele nationaliteit beschik. Deze gedachte boezemt mij angst in. Ik ken gevallen waarin mensen met een dubbele nationaliteit de Duitse ambassade in Turkije om hulp verzochten, maar deze niet kregen. De ambassade was niet bevoegd om te helpen, omdat het om Turkse onderdanen ging die zich in hun eigen land bevonden.”

Ateş maakte al eens eerder de keuze uitsluitend voor de Duitse nationaliteit, zo beschrijft ze in haar brief. Het negatieve klimaat jegens buitenlanders dat na de val van de Berlijnse Muur in Duitland opkwam, leidde ertoe dat ze opnieuw een Turkse paspoort aanvroeg, en na twee jaar verkreeg. In haar statement wijdt Ateş nu uitvoerig uit over het intolerante klimaat in Turkije met een toenemende repressie van de vrijheid van meningsuiting en willekeurige processen tegen tegenstanders. De advocate verwijt de Turkse premier Erdogan zich regelmatig in Duitsland uit te spreken tegen een veronderstelde assimilatiedwang, terwijl basale rechten van minderheden in Turkije zelf met voeten worden getreden.

Ateş zet zich vanuit haar praktijk al jaren in voor verbetering van de positie van Turkse vrouwen in Duitsland. Zij levert in boeken (zoals het in 2011 verschenen Der Islam braucht eine sexuelle Revolution) en artikelen kritiek op de ongelijkwaardige bejegening van vrouwen en de dominante patriarchale mentaliteit binnen Turks-Duitse gemeenschappen. De activiste raakte in 1984 levensgevaarlijk gewond bij een aanslag op een door haar geleid steunpunt voor migrantenvrouwen. Sindsdien krijgt zij persoonsbeveiliging.

Nationaal debat over toekomst Duitse samenleving

^{12 februari 2012}

“Hoe willen wij samenleven?”, vormt de centrale vraag in een nationaal dialoogproject dat in mei 2011 startte op initiatief van de Duitse regering. Bondskanselier Angela Merkel leidt dit project zelf. In een 20-minuten durende video-boodschap roept zij alle Duitsers op mee te denken over de inrichting van de toekomstige Duitse maatschappij en concrete ideeën aan te dragen over economische innovatie en het functioneren van het onderwijs.

In de eerste fase van het project kwamen een 140-tal experts aan het woord, veelal – naar degelijk Duits gebruik – hoog academisch gehalte.

Op 1 februari 2012 tot half april is de dialoog via internet opengesteld voor elke Duitser. Het publiek kan zelf gespreksonderwerpen aandragen. In korte tijd kwamen zo al 5.000 discussiethema’s online, waaronder het drugsbeleid (legalisering van cannabis) en het verzet in EU-verband tegen het voorgenomen ACTA-verdrag.

Islam

Het thema dat echter verreweg de meeste steun krijgt is een pleidooi om een open debat over de islam te voeren (op 12-2: 40.000 stemmen, gevolgd door: Cannabis legalisieren met 38.000).

Indiener Thomas Martin licht zijn voorstel als volgt toe:

“Het thema Islam wordt door de politiek en de media grondig gemeden. Islam-criticasters worden in het beste geval genegeerd, meestal echter belasterd. Islamkritiek wordt gepathologiseerd en gecriminaliseerd. Er moet eindelijk een op argumenten gebaseerde discussie over de Islam plaatsvinden. In de politiek, in de media.”

Ook het door iemand anders aangedragen thema Een open en waardenvrije dialoog over de islamisering van Duitsland krijgt steun.

“Einen kritischen und von allen Seiten fair und sachlich geführter Dialog über die Ansprüche des Islams an unsere “abendländische und christliche Kultur ” und wie weit “wir” gewillt sind unsere Kultur aufzugeben.”

Slot

Eind februari/maart neemt bondskanselier Merkel zelf deel aan 3 publiekssessies over thema’s in de grootste belangstelling. Juni 2012 is de presentatie van resultaten van de dialoog. In september volgt tot (voorlopig?) slot, wat de organisatie noemt Abschlussveranstaltung.

^{Meer over Expertendialog}

Update

^{In het online tijdschrift Heise een analyse: Merkels Zukunftsdialog wird von rechts unterwandert – und die Kanzlerin schweigt. Op 29 februari 2012 stond de teller op 68.000 steunbetuigingen voor het thema een open discussie over de islam.}

“Jihad voor de vrede”

^{2 februari 2012}

Jonge moslims uit West-Europese landen namen in de zomer van 2011 deel aan een programma Learning to be a peacemaker in het Zwitserse Caux (zie eerder hier). In een kort filmpje laten enkele jongeren uit Frankrijk, Nederland, Verenigd Koninkrijk en Zweden zich uit over de grootste uitdaging in hun leven. De een heeft het moeilijk zich als minderheid te handhaven in een seculiere samenleving, een ander om zich mét hoofddoek geaccepteerd te voelen, een derde voelt zich in Engeland geen blanke en in Afrika geen zwarte.

Al bij al rijst uit de korte interviews geen beeld van innerlijke vrede. Een van de jonge mannen, de tandarts Suleyman Sakha, uit het door religieus fanatisme en tribaal geweld verscheurde Afghanistan als vluchteling in Engeland opgenomen, zegt:

“I think we had a better life in Afghanistan.”

De coördinator van het jongerenprogramma, Peter Riddell, plaatst dit in perspectief: moslims in Europa worden gemarginaliseerd en het eindpunt van dat proces is “etnische en religieuze zuivering”, aldus Riddell’s apocalyptisch wereldbeeld.