Turkije-deskundige: "Islamofobie een feit?"
29 februari 2012
Het geluid is helaas niet denderend, maar laat dat u niet weerhouden de presentatie te beluisteren van de Vlaamse journalist Dirk Vermeiren. Deze vanuit Istanbul werkende correspondent voor Vlaamse en Nederlandse media, spreekt op uitnodiging van de Vlaamse stichting Mana, expertisecentrum islamitische culturen, over islamofobie. Met dat relatief nieuwe begrip wordt ongeveer zoveel bedoeld als racisme dat westerlingen zouden koesteren jegens moslims.
Zijn passie voor Turkije verhindert Vermeiren niet in zijn betoog te demonstreren dat islamofobie inderdaad springlevend is… in Turkije.
In dit sterk in beweging zijnde land heerst, aldus Vermeiren, een diep gewortelde fobie jegens alles wat anders is dan islam en moslims.
Islamitisch blok verwerpt universele rechten voor homo's
22 februari 2012
Namens de Organisation of Islamic Cooperation, een koepel van 57 landen, schrijft vertegenwoordiger Zamir Akram op 14 februari j.l. aan de VN-Mensenrechtencommissie dat de bij het OIC aangesloten landen weigeren deel te nemen aan een dialoog over discriminatie en geweld op basis van sexuele oriëntatie. Het OIC verwerpt de notie dat sexuele identiteit onderdeel vormt van de mondiale mensenrechten.
Pleidooi: "Verruim de meningsvrijheid"
5 oktober 2011
Sterk appél van Kustaw Bessems die vandaag in De Pers een lans breekt voor de vrijheid van expressie in Nederland. Het debat loopt volgens Bessems al te lang vast op de – zeer begrijpelijke – angst dat de Holocaust kan worden ontkend of gebagatelliseerd als de wet daar niet langer een belemmering toe vormt. Bessems vindt dat een volwassen democratie dat risico niet vanuit de rechtszaal moet bestrijden, maar in het publieke debat:
“Het toestaan van holocaustontkenning is voor mij geen doel op zich. Wat van belang is, is dat de wettelijke grenzen aan de vrije meningsuiting ruimer en duidelijker worden. Maar dan zou het wel een van de consequenties zijn en dus móet de vraag worden opgelost of holocaustontkenning kan worden toegelaten. Zolang dat niet gebeurt, wordt die kwestie misbruikt om de discussie te smoren.”
De auteur spreekt met name de VVD aan. Mei 2009 hield de toenmalige fractieleider Rutte een soortgelijk pleidooi. Nadat echter het idee in eigen kring al niet breed omarmd werd, schoof het voorstel na het aantreden van het minderheidskabinet in 2010 helemaal naar de achtergrond. Na de Statenverkiezingen dit voorjaar is het kabinet bovendien mede afhankelijk van de steun van de streng-christelijke SGP, die het schrappen van blasfemie niet tot de prioriteiten rekent.
Vertrouwen
De tijdgeest is echter rijp voor een volwassener omgang met de vrijheid van meningsuiting. Opheffing van gedateerde wettelijke beperkingen vormt een logisch uitvloeisel van het streven van het kabinet om bij de inrichting van de samenleving meer in te spelen op eigen verantwoordelijkheid. Dat brengt dan logisch met zich dat burgers daartoe ook het vertrouwen en de ruimte krijgen.
Pluriformiteit is gebaat bij een vitaal publiek debat, dat op het scherp van de snede gevoerd mag en móet kunnen worden. ‘Scherpte’ in het debat is daarbij des te effectiever naarmate de zorgvuldigheid wordt betracht, terwijl omgekeerd een schreeuwerige toonhoogte het argument juist aan kracht doet verliezen. Nodeloos beledigende uitingen worden dan ook beter in het publieke debat zelf weersproken dan in de rechtszaal. Onze samenleving corrigeert zichzelf wel.
Alex Voets
– - –
Voor onderbouwing van Bessems betoog:
De educatieve waarde van de Ottomaanse tolerantie
3 september 2006
In een serie artikelen houdt de Turkse krant Zaman de islamofobie in het Westen tegen het licht. Beste remedie voor Europa: zich verdiepen in de tolerantie van het Ottomaanse rijk.
Lees verder »Nederland in regressie?
29 augustus 2006
Beeldvorming. Marokko “staat open voor nieuwe ontwikkelingen”. Daar is het glas halfvol. Nederland “sluit zich op in eigen bastion”. Hier is het glas dus halfleeg.
Lees verder »Iran: Cartoons over de holocaust
15 augustus 2006
In Teheran opent vandaag een tentoonstelling van cartoons over de holocaust. Iran organiseerde een wedstrijd in reactie op Deense cartoons over de profeet Mohamed, die voorjaar 2006 in islamitische en westerse landen tot een crisis leidden. Een van de initiatiefnemers:
“Zij kunnen schrijven wat zij willen over de profeet, maar zodra iemand twijfels uit over de Holocaust, krijgt hij een boete of celstraf.”
Met het bespotten van de joodse holocaust willen de Iraanse initiatiefnemers nu een vermeende dubbele standaard in Westerse landen bloot leggen. Protesten vanuit Westerse landen zullen onvermijdelijk zijn. Maar gaan in islamitische landen wonende westerlingen rellen schoppen? En hoeveel doden gaan daarbij vallen? Hoeveel ambassades worden er in brand gestoken?
Zidane vanuit diverse ooghoeken
22 juli 2006
Dit is hoe de meesten het zagen
Dit zagen Italianen
Fransen meenden dit te zien
Amerikanen zagen wat werkelijk speelde
Spunk-meiden van 'andere' komaf: "Minderwaardige tatta's"
20 juni 2006
“Ook op het gebied van seks is Nederland anders geworden door de vele culturen die hier nu door elkaar heen leven, alsdus Yassine Zahraoui op Spunk in de column Fuck around the world:
”...Maar op welke manier is niet helemaal duidelijk. Verandert ons land erdoor in een grote tropische orgie vol groepsverkrachtingen in kelderboxen of waren we al een seksueel verdorven vrijplaats en zijn de allochtonen juist een kuis en beschaafd tegenwicht?”
Spunk vraagt vier Nederlandse meiden van andere komaf naar hun opvattingen over seksualiteit.
“De Chinese Francis (17), de Surinaamse Marsha (17), de Indonesische Chantal (15) en de Marokkaanse Yasmine (15) vertellen openhartig hoe zij vanuit hun culturele achtergrond over seks nadenken.”
Een mix van jaloezie, seksuele frustratie en racisme komt aan de oppervlakte. Afgezien van ervaringen en opvattingen over hun eigen culturele gemeenschap, uiten de meiden zich desgevraagd openhartig over “de Nederlandse moraal”:
Spunk: “Wat vinden jullie van het Nederlandse moraal?”
Francis: ‘Het is zoals ik al heb gezegd raar. Iedereen neukt er op los.’
Marsha: ‘Het zijn bijna allemaal sletten. Ze neuken op de raarste manieren. Likken en spuiten. Ik moet er gewoon niet aan denken. Viezeriken!’
Chantal: ‘Ik denk dat 99 procent van de Nederlandse meisjes al zijn geopend.’
Yasmine: ‘Tfoe… ze zijn vies. Ze neuken in kont, zuigen en likken…..Als ik dat zou doen en iemand van de familie zou erachter komen, dan zou ik gewoon een mes tussen m’n ribben krijgen.’
Yasmine is nog op een ander punt eerlijk:
“De meeste moslims beschouwen tatta’s (blanken, red.) als minderwaardig. Ze kunnen het moeilijk accepteren dat de Nederlanders seks hebben voor het het huwelijk en ze er geen problemen door krijgen.”
Achter de cartooncrisis
29 april 2006
De publicatie van een serie cartoons in het Deense massablad Jyllands-Posten leidt sinds september 2005 tot een nog steeds in hevigheid toenemende storm van protesten.
Terwijl beelden van woedende moslims op alle televisiezenders te zien zijn, is de rol van islamitische intellectuelen bij deze uitbarstingen onderbelicht. Ondubbelzinnig ophitsend is bijvoorbeeld de rol van Dr. Yusuf Al-Qaradawi, voorzitter van de International Union for Muslim Scholars (IUMS). Deze geleerde geniet in Europa, met name bij de Londense burgemeester Ken Livingstone, veel gezag. Een boycot van Deense en Noorse producten is volgens Qaradawi “wel het minste” dat vrome moslims en geleerden zouden moeten eisen.
“If the Danish and Norwegian governments make so little of Muslims’ feelings, then boycotting is the least that every Muslim should do, and the least that every da`iyah and scholar should call for in response to the flagrant abuse of depicting the Messenger (peace and blessings be upon him) in such offensive caricatures. We call upon these countries to come to their senses and to offer a proper and clear apology to the international Muslim community.”
De Iraans-Amerikaanse journalist Amir Taheri ontrafelt in de New York Post het proces van opruiing. Ook hij refereert naar de leidende rol van Al-Qaradawi, die een willig oor verschafte aan moslimse afgezanten uit Denemarken:
The emissaries found a more sympathetic audience in Qatar — where the satellite-TV channel Al Jazeera (owned by the emir) specializes in inciting Muslims against the West and democracy in general. The channel’s chief Islamist televangelist, Yussuf al-Qaradawi (an Egyptian preacher who is also a friend of Ken Livingstone, the mayor of London), was all too keen to issue a “fatwa” to light the fuse. He then mobilized his network of Muslim Brotherhood militants in Europe to attack the cartoons and claim, falsely, that images were not allowed in Islam and that the Danish paper had violated “an absolute principle of The Only True Faith.”
De geestelijk leider riep dan ook op vrijdag 3 februari 2006 tot een wereldwijde protestdag van moslims te maken, de Day of Muslim Fury Over Cartoons.
Zijn Aziaten racistisch?
15 januari 2006
Hoe blanker de huidskleur van Bengaalse meisjes en vrouwen, hoe beter. Onderzoek naar huwelijksadvertenties wijst op een voorkeur van mannen voor een lichte huidskleur, terwijl vrouwen hun teint graag omschrijven als ‘licht’ (ujjal shaemborno).
Fazlul Alam vraagt zich af of aan deze afkeer van een zwarte(re) huid racisme ten grondslag ligt.
Nee, want racisme houdt in dat de ene groep een andere benadeelt vanwege hun etniciteit en huidskleur. Bengalen oefenen volgens Alam geen macht uit jegens ‘zwarten’.
Wel vergeten Bengalen in Bangladesh en als immigrant in het Westen graag hun etnische identiteit om zo verwant mogelijk te lijken met…
“Our historical oppressors, the whites”
We hear a lot about racism in the European countries that the white people are racists. We have heard of race riots in Europe, North America, and now hearing about similar events taking place in Sydney, Australia. Funny though that we the Bangalees are not sure which group our ethnicity should stick to.
Moeten we de zwarten steunen in hun anti-racisme strijd?
Are we supposed to be with the blacks in such riot situations, or with the whites? We do not know because we do not consider ourselves ‘black’. Similarly, most Asian people would not identify themselves with the blacks because they are not Africans. Even if someone tells us that they would group all non-white people “for analytical purpose” as “blacks”, we would not accept it.
Positieve discriminatie, ja, maar niet onder het label-zwart
At the same time, we the Asians fight racism once we go to live in the white dominated countries of Europe, Australia, Canada and United States. Laws have been framed in many of these countries to end racism so that ‘black people; are not deprived and discriminated against.’ We the Asians, though hating to be called ‘black’ gleefully join the ‘blacks’ to demand ‘positive discrimination’ to get favourable treatment in jobs, housing health care. But we want to remain Asian, and would not tolerate being called black!
Dichter bij de blanken dan de zwarten
Why so ? It is so, may be because we feel closer to the white people than to the blacks. Look at the Asian society as a whole, not just Bangalees of Bangladesh and those of West Bengal. We present ourselves on media with “make-up” that makes us look ‘whitish’ if not ‘white’. Many of the women in the urban centres are getting used to “make-up” and cosmetic applications that are hiding their typical Asian skin colour.
Het einde van de onverschilligheid
22 juni 2005
Het jongste nummer van het Britse tijdschrift Index on Free Expression probeert af te rekenen met de benepenheid waarmee in veel Westerse landen het debat over immigratie en diversiteit wordt gevoerd. Menige gedachtenwisseling over de merites en nadelen van onze geschakeerde samenleving wordt vroegtijdig in de kiem gesmoord met een vluchtige verwijzing naar de gruwelen van de 2e Wereldoorlog.
“Daar zijn we TEGEN”, luidde volgens de journalist Bram Posthumus de concensus in de babyboom-generatie. Ook in Nederland. Net zoals men in de jaren zestig automatisch tegen atoomenergie, tegen kruisraketten en tegen de Amerikanen was. Maar waar waren Nederlanders dan vóór? Ze waren onvoorwaardelijk voor vrouwenrechten en de bescherming van etnische en sexuele minderheden, ook als die aangaven geen vaste plek in de hoek der onderdrukten te ambiëren. De schrille toon waarmee deze moraal werd uitgedragen, was volgens Posthumus echter omgekeerd evenredig aan de mate van echte betrokkenheid:
”...most of the Dutch could not possibly care less about what happened to the aliens that were coming in. The vast majority worked, raised family, watched the news, had another coffee and went to bed. This has always been the hallmark of the famed Dutch tolerance. Not so much actively acknowledging the presence of people who did look and act like the majority but a basic lack of interest. ‘I don’t care what happens, as long as it is not under my roof,’ typifies the attitude. ”
Is het debat er sinds de Fortuyn-revolutie op vooruit gegaan? Posthumus hoort de vluchtige media nog veel oneliners over het verwarde publiek uitstorten. Maar met alle uitglijders vandien, meer eerlijkheid en besef wat er echt op het spel staat, kan het huidige debat niet ontzegd worden. Het gaat nu niet langer alleen om het tégen, maar ook over wat dan wél.
Klagen over de grens (2)
3 juni 2005
Nederland maakt zich schuldig aan discriminatie door de islamitische gemeenschap niet als minderheid te erkennen. Aldus een officiële klacht voor de Geneefse mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties.
Koninginnedag 2005 en de Amerikaan Chris Crain
8 mei 2005
Koninginnedag 2005.
Chris Crain van het internet-gayblad Washington Blade loopt hand in hand met zijn vriend terug naar zijn hotel in het centrum van Amsterdam.
Blank en Gekleurd Racisme
21 maart 2005
21 maart is ‘Internationale ANTI-RACISME DAG’. Volgens goed gebruik verschijnen dan rapporten met schokkende feiten.
Britse Joseph Rowntree Foundation: "Bekendheid maakt niet automatisch toleranter"
20 maart 2005
Onbekend maakt onbemind, luidt het spreekwoord. De veel gehoorde gedachte dat ontmoeting en contact automatisch leiden tot een betere verstandhouding, behoeft echter bijstelling.
Lees verder »Klagen over de grens (1)
20 maart 2005
Sinds de moord op Theo van Gogh en de emotionele nasleep hierop, krijgt Nederland in buitenlandse media ruim aandacht. Vaak duikt het beeld op van een land waar de multiculturele idylle is uiteengespat. In het ooit zo tolerante Nederland, tieren xenofobie en islamofobie nu welig. Dat dit geen recht doet aan de complexe werkelijkheid, is niet verbazingwekkend.
In de rubriek Klagen over de grens komen dan ook geen voorbeelden aan bod van de slecht begrepen gemoedstoestand hier, maar van negatieve uitingen van Nederlanders zelf over de grens. Mensen die bedoeld of onbedoeld bijdragen aan een steretiep beeld .
Lees verder »Polarisatie
4 maart 2005
“Het is de hoogste tijd om in deze sfeer van polarisatie een ander geluid te laten horen.”
... schreeuwt het Comité Allemaal Gelijk, Allemaal Anders, vooruitlopend op de anti-racismedag op 21 maart 2005. En om een echt ander geluid af te geven, eist het comité:
“Een samenleving waarin niemand zich gedwongen voelt zich aan te passen aan een blanke heteroseksuele norm.”
Niet gehinderd door enige (grond)wettelijke verworvenheid, levert dit dan volgens de actievoeders een samenleving op waarin iedereen…
”...het recht heeft om de godsdienst of levensovertuiging aan te hangen die hij of zij wil. Iedereen het recht heeft om zijn geloof of ongeloof te beleven zoals hij of zij dat wil.”
"Muur van cynisme en diep wantrouwen"
13 juli 2004
Janny Groen bericht in De Volkskrant over moeizame initiatieven in de steden waarbij autochtone en allochtone ouders nader tot elkaar proberen te komen. Dat verloopt nogal eens teleurstellend. Enkele autochtone ouders in het multiculturele Amsterdam-West organiseerden een zomerkamp om kinderen uit diverse culturen met elkaar in contact te brengen. Tal van autochtone kinderen wilden wel, maar slechts twee Marokkaans-Amsterdamse ouderparen meldden hun kinderen aan. Een ander voorbeeld betreft een buurtfeest, met keurig gescheiden barbecues voor varkensvlees en andere vleessoorten. Marokkaanse jongens gooiden de varkensspiesen demonstratief op de grond. Varkensvlees zou haram (onrein) zijn en dus volgens de jongens ‘een belediging van de islam’.
“Pioniers”, noemt Alex Voets, directeur van WijkAlliantie, de burgers aan beide zijden van de kloof die toenadering zoeken. Ook de stichting stuit op cynisme en diepgeworteld wederzijds wantrouwen. Voets: “Uit onze gegevens van tien jaar wijkervaring blijkt dat eenderde van de autochtonen geen interesse heeft in inter-etnisch contact, maar dat liefst tweederde van de Turkse en Marokkaanse groepen zich afzijdig houdt. Ze zijn naar binnen gekeerd, uit angst voor de Nederlandse cultuur of, erger, uit etno-centrisme.”
Artikel op de website van het Kenniscentrum Grote Steden
Mietjes en Macho's
28 juni 2004
In 2001 leidde een onderzoek van de Vlaamse criminologe Marion Van San over allochtone jeugdcriminaliteit tot veel ophef. Van San werd verweten een onterecht verband te leggen tussen de culturele achtergrond van de jongeren en hun crimineel gedrag. Het rapport verdween in de la. Recent hebben enkele nieuwe vervolg-onderzoeken opnieuw stof doen opwaaien in België. Teams onder leiding van de criminologe Marie-Claire Foblets van de Katholieke Universitet Leuven en van Patrick Hebberecht van de Universiteit Gent interviewden enkele autochtone en allochtone jongeren en bekeken de levenswandel van criminele jongeren van Turkse en Marokkaanse origine.
Lees verder »
